Psychomotoryka - Małgorzata Sekułowicz (red.) - książka wyd. 2008

Opis

Psychomotoryka − dziedzina zajmująca się teorią i metodami psychologii ruchu. Pojęcie „psychomotoryka“ składa się z dwóch słów psychika i motoryka i w ten sposób opisuje zależność pomiędzy percepcją, ruchem, przeżywaniem, uczeniem się a działaniem. Procesy umysłowe, takie jak emocjonalność czy koncentracja, oraz indywidualne cechy osobowości wpływają na spontaniczność ruchów oraz sposób poruszania się. Ten związek przyczynowo-skutkowy jest nazywany psychomotoryką. W poniższym artykule termin ten oznacza całościową, ukierunkowaną na rozwój koncepcję, która wspiera zarówno rozwój percepcji, jak i ruchu. Pojęcie psychomotoryka wywodzi się etymologicznie od greckiego psyche ‘podmuch, dusza, umysł’ oraz motorikè oznaczającego ‘sprawność ruchową, naukę o ruchu’. W dosłownym tłumaczeniu pojęcie to oznacza ‘poruszanie duszy’. Poza tym psyche w języku starogreckim jest słowem używanym do opisu całej osoby ludzkiej. W tym sensie psychomotoryka jest rozumiana zarówno jako ‘poruszanie duszy’, jak i ‘poruszanie uczuć i ciała’.